Hz. Peygamber (a.s.m) duada birşey istediği zaman avuçlarının içini kendine doğru çevirirdi. İstiaze (Allah'a sığındığı) zaman ise, avuçlarının dışını kendine doğru çevirirdi.
Müsned-i Ahmed bin Hanbel, c4, sh 56
Enes bin Malik (r.a.) şöyle dediği rivayet edilmiştir:
"Resulullah'i (s.a.v) böyle ellerinini içi ile de, dışı ile de dua ederken gördüm.
Ebu Davud, c2, sh 164
